امروز : یکشنبه, ۱۸ شهریور , ۱۴۰۳
هیچ انحصاری در توسعه روابط چین و مالدیو وجود ندارد
«محمد مویزو» رئیس جمهور مالدیو قرار است از ۸ تا ۱۲ ژانویه (۱۸ تا ۲۲ دی) سفری رسمی به چین داشته باشد. این نخستین دیدار یک رهبر خارجی از چین از شروع سال نوی میلادی محسوب میشود. همچنین این اولین سفر رسمی خارجی رئیس جهور مویزو به یک کشور خارجی از زمان به دست گرفتن […]
«محمد مویزو» رئیس جمهور مالدیو قرار است از ۸ تا ۱۲ ژانویه (۱۸ تا ۲۲ دی) سفری رسمی به چین داشته باشد. این نخستین دیدار یک رهبر خارجی از چین از شروع سال نوی میلادی محسوب میشود. همچنین این اولین سفر رسمی خارجی رئیس جهور مویزو به یک کشور خارجی از زمان به دست گرفتن قدرت از نوامبر سال گذشته است. انتظار میرود سفر او به چین روابط پکن-ماله را به سطحی جدید ارتقاء دهد.
بسیاری از رسانههای خارجی در خصوص سفر آتی مویزو به چین به «سنت شکنی» او اشاره کرده و نوشتند او نخستین رئیس جمهور مالدیو است که سفر به چین را پیش از سفر به هند انتخاب میکند.
در واقع پس از انتخابات سال گذشته، بسیاری از افکار عمومی هندی و غربی فورا به مویزو برچسب «طرفدار چین» زدند. به نظر میرسد سیاست خارجی مالدیو از این منظر فقط دو گزینه در پیش رو داشته باشد: یا به هند تکیه کند یا به چین پناهنده شود.
اما این گمانهزنیها کاملا این حقیقت را نادیده گرفتهاند که مالدیو یک کشور مستقل با منافع و نیازهای مشروع است. همانگونه که مویز قبلا گفته، مالدیو هیچ تمایلی برای ورود به رقابت ژئوپلتیکی میان قدرتهای بزرگ ندارد و با «تمام کشورها» از جمله هند و چین رقابت و همکاری خواهد کرد.
افکار عمومی هند و همچنین افکار عمومی ایالات متحده و غرب همواره مالدیو را در چارچوب رقابت میان چین و هند میبینند. در نگاه آنها مالدیو بخاطر موقعیت راهبردی مهمش تکهای از گوشت در رقابت بین چین و هند است.
در نتیجه آنها یک «گارد شکسته» مقابل توسعه روابط چین-مالدیو نشان دادهاند. برای آنها مالدیو فقط در صورتی میتواند «اطمینان بخش» باشد که تسلیم هند شود و رویکردش در قبال هر کشور دیگری نوعی «خیانت» تلقی میگردد.
این اول از همه یک بی احترامی تمام عیار به مالدیو محسوب میشود و دوما قضاوت چین از دیدگاه خودشان است. دیپلماسی چین به شکلی واقعی «پنج اصل همزیستی مسالمت آمیز» را اجرا میکند. این دیپلماسی با تمام کشورهای مستقل برخوردی برابر دارد، صرفنظر از اندازه آنها به حاکمیتشان احترام میگذارد و در امور داخلی آنها مداخله نمیکند یا علیه طرف سومی نیست.
وقتی چین روابط با مالدیو را توسعه میدهد نیازمند این نیست که مالدیو با هند یا هر کشور دیگری به مخالفت بپردازد. هیچ انحصار یا پیش شرطی در این مناسبات برای طرف سوم وجود ندارد. اما برعکس هند در قبال کشورهای همسایه خود بسیار سلطه گراست. کشتی تحقیقاتی-علمی چین قرار بود برای تامین برخی اقلام در بندر سریلانکا لنگر بیاندازد. دولت هند سریعا با سریلانکا تماس گرفت و اعتراض کرد.
بنگلادش در شرف برگزاری انتخابات قرار دارد و هند نگران این شد که آیا دوباره اشتباهات «ضد هند» مالدیو تکرار خواهد شد یا خیر. چرا اینگونه برداشت میشود که اگر کشوری «طرفدار چین» است پس باید «ضد هند» باشد؟
مالدیو در نگاه مردم چین یک مقصد گردشگری برجسته است و هیچگاه به عنوان یک «میدان نبرد» برای رقابت میان قدرتهای بزرگ به آن نگاه نکردهاند.
چین و مالدیو طی سالهای اخیر همکاری خود را از طریق ساخت مشترک «کمربند و جاده» تقویت کردهاند و مشترکا پروژههای همکاری معیشتی مردم مانند «پل دوستی چین-مالدیو» و ساخت و توسعه فرودگاه بینالمللی آن را تکمیل نمودهاند.
این پروژهها به نیازهای واقعی توسعه ملی و معیشت مردم مالدیو پاسخ میدهد و نمونهای دیگر از حسن همجواری، دوستی، مودت، صداقت، سود متقابل و جامعیت میان چین و کشورهای همسایه است.
این مطلب بدون برچسب می باشد.
- دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
- پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
- پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.