شعار همیشگی ما؛
۞ چراغ امید روشن است ۞
Saturday, 20 April , 2024
امروز : شنبه, ۱ اردیبهشت , ۱۴۰۳
شناسه خبر : 3402
  پرینتخانه » یادداشت تاریخ انتشار : 12 بهمن 1400 - 23:56 | 129 بازدید | ارسال توسط :
عبدالحمید احمدی، معاون سابق وزیر ورزش

ورزش نباید آلوده به سیاست شود

ورزش بین الملل همواره تحت الشعاع لابی‌های سیاسی بوده است، حتی اگر مسئولان کمیته بین المللی المپیک عدم دخالت سیاست در ورزش را مطرح کنند اما شواهدی که مبنی بر دخالت سیاست در ورزش و لابی سیاسی هایی که در ورزش است را نمی شود نادیده گرفت. ورزش در سیاست بین الملل تابعی از مراودات […]

ورزش نباید آلوده به سیاست شود

ورزش بین الملل همواره تحت الشعاع لابی‌های سیاسی بوده است، حتی اگر مسئولان کمیته بین المللی المپیک عدم دخالت سیاست در ورزش را مطرح کنند اما شواهدی که مبنی بر دخالت سیاست در ورزش و لابی سیاسی هایی که در ورزش است را نمی شود نادیده گرفت. ورزش در سیاست بین الملل تابعی از مراودات و لابی‌های سیاسی بوده و هست و نهادهای بین‌المللی ورزش هم تحت تاثیر تغییر و تحولات و معادلات سیاسی هستند. در موقعیت های خاصی مانند المپیک یا جام جهانی هم شاهد هستیم که ورود سیاست پررنگ تر می شود و بستگی به این دارد که رقابت ها در چه کشوری برگزار شود و آن کشور در چه موقعیت سیاسی قرار داشته باشد. اگر در بلوک شرق مانند چین یا روسیه باشد، یک نوع واکنش را در کشورهای غربی می بینیم.
رفتاری و رویکردی که به بهانه المپیک زمستانی پکن از سوی آمریکا و برخی کشورهای تابع این کشور شاهد هستیم تازگی ندارد، در المپیک زمستانی سوچی یا جام جهانی روسیه هم چنین مواضعی را از سوی آمریکا دیده ایم. اینکه مانوری داده می شود و رقابت المپیک زمستانی تحریم دیپلماتیک می شود، رفتاری دور از ذهن توسط غربی ها نیست و در رقابت های آینده هم ادامه خواهد داشت.
این رفتارهای سیاسی اما در کیفیت رقابت ها و اصل رقابت که ورزشی است تاثیرگذار نخواهد بود. آمریکایی ها برای این رفتارها سوژه هایی مانند حقوق بشر یا مسائلی مشابه این را دستمایه برخوردهای سیاسی قرار می دهند. اصل حقوق‌بشر در بحث المپیک زمستانی مطرح نیست و این بیشتر بهانه ای است که پشت آن آمریکایی‌ها پنهان شده اند و چنین مواضعی را مطرح می کنند. از یک قدرت رسانه ای هم برخوردار هستند و همچنین با توجه به نفوذ سیاسی که روی برخی کشورها دارند، آنها را برای همراهی تحت فشار می گذارند. این رفتارهای سیاسی در ورزش بوده، هست و خواهد بود.
این رویکرد سیاسی در حالی است که ورزش بهترین فرصت و ارتباط تعامل فرهنگی بین ملت‌هاست و می تواند ملت‌ها را به هم نزدیک کند، دوستی‌ها را گسترش دهد و صلح جهانی را پایدار کند و مراودات فرهنگی بین ملت ها را تقویت کند. ورزش در واقع فرصتی برای رقابت استعدادهای ورزشی کشورهای مختلف با یکدیگر است و جذابیت‌های خوبی برای جذب و همراه کردن مردم دارد، هر مقدار سرمایه گذاری روی ورزش شود، بیشتر می تواند به سلامت جوامع کمک کند. از این جهت ورزش منافع زیادی می تواند برای همه کسانی داشته باشد که با این حوزه همراه هستند، چه ورزش می کنند و چه اوقات فراغت شان را در ورزش بگذرانند. سلامت در مجموعه فعالیت های ورزشی حرف اول را می زند و طبعا نباید ورزش را آلوده به سیاست کنیم و این نفس ورزش که می تواند مراودات را توسعه دهد و به سلامت عمومی جهان کمک کند، خدشه دار می کند.در مجموع دخالت ها و موضع گیری‌های سیاسی و در صورتی که بحث‌ها و جدل‌های سیاسی بخواهد پررنگ باشد، به ورزش ضربه می زند و باید از آن دوری شود.

به اشتراک بگذارید
تعداد دیدگاه : 0
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.